Biz her şeye rağmen içimizdeki son umut kırıntıları ile yollanmıştık ada stadına.Hani bakarsın kazanırız da az olan umut kırıntılarını ligin ikinci yarısına taşırsın diye.Maç bitiminde statdan nasıl çıktığımızı da anlayamadık.Telefon çaldı oğlumuz Mustafa arıyor,nerelerdesin baba diye.Düştüm ben yola eve gidiyorum dedim.Yaşımıza göre ayağımız tetik sayılır da bitmedi bir türlü yol.
Aslında maça stoper handikapı ile başlayacağımızı biliyorduk.Cihan Çimen sakattı ve gittiğimiz son antrenmanda maçta oynamayacağını söylemişti bize.Böyle olunca Şafak Bayraktar’ın yanına çakma stoper Eray Eren monte edilmişti.Santroforda Şahin oynuyor,güler misin ağlar mısın diye düşündük.
Kanatlarda oynayan Gizlenci’nin sadece fizik gücüyle oynayan bir oyuncu olduğunu hepimiz biliyoruz.Nitekim sıfır katkı ile oynadı,halbuki elinizde Yakup Zengin var,Batuhan Hidayetoğlu var başla onlarla.Bir kere bile ilk on birde başlayamayakcalarsa neden aldınız sorusu mantıklı değil mi?
Bu maçın adamlarından birisinin de Hüseyin Güleç olması gerekirdi.Güleç de iş olsun diye on sekiz kişilik kadroya alınmış.Güleç yok peki tamam,o zaman İsmail Şahin de neden yok diye sormayalım mı?Ya da mesela Mustafa Şengün,yahu çocuğu Samsun’dan alıp getirdiniz daha bir kere on sekiz yüzü görmedi.
Peki her şeye rağmen futbol oynayabildik mi sahada.Hayır yazık ki oynayamadık,ne ikiye bir var,ne al ver var ne araya ince pas var ne oyunu ters yöne çevirebilmek var.Mesela Orhan Şenmemiş sadece top rakipteyken var top bizde ya da kendindeyken ne yaptı bizce hiç.Mesela Şafak Bayraktar hele maç berabere ve yenik durumda giderken,attığı hangi uzun top yerini buldu?
Kaleci Hayrettin çuvalla gol yeme alışkanlığını sürdürdü.Biz daha Çınar’ın bir maç kurtardığını görmedik.Kaptan Hakan Soylu bir attığı golde var birde son dakikalarda attığı ve kalecinin kurtardığı şutu var.Umut bağladığımız futbolcumuz ama sahada yok,neden antrenman sevmiyor.Bir tek Suat Ünal vardı yırtınan tam tabiri ile.O da takımın en gergin adamıydı,kırmızı kartı da görebilirdi de,hakemin sağ tarafına geldi.Eee bizim Emre Akdağ,sezon başında çok şeyler beklediğimiz memleketimizin çocuğu,ne verdi bu güne kadar,bir maç aldı mı bize tek başına.
Velhasılı kelam sezon başından ilk yarı sonuna bir panik halinde geldik de diyebiliriz.Oyun karakterimiz yok,takım olarak duruşumuz yok.Her maça değişik kadro her maça değişik taktik anlayışlar.Teknik direktörsüz geçirilen üç haftalık kriz de tuzu biberi.
Maç sonunda taraftar da verdi veriştirdi.Yönetime de futbolculara da.Haklılar mı,takımdan beklentileri gerçekleşmeyince tabi ki haklılar.Ama biz her şeye rağmen edilen küfürlere ve hakaretlere üzülüyoruz.Protestolar elbette olacaktır,çünkü ortada beklenen özlenen başarı yoktur.Buna rağmen hiç kimse de ağır küfür ve hakarete maruz kalmamalıdır diye düşünürüz.
Şunu da yazmadan geçemeyeceğiz çünkü böyle bir olayı hiç bir futbolcuya yakıştırmak istemeyiz.Maçın 60. dakikası Hendeksporlu Emrah Turan,Orhan Şenmemiş’in müdahalesi ile yerde kaldı canhıraş feryatla.Oldukça uzun bir süre yerde kaldı,sağlıkçılar başında.Ambülans geldi sahada yanına kadar,aslında üzüldük çok kötü sakatlığı var diye.Ama vatandaş kalktı bir anda oyuna dahil oldu,hiç bir şeyi yok zıpkın gibi oynadı.Bunun adı resmen sahtekarlıktır,oyunu proveke etmektir.Benzer porovakötör Berkay Toker’di futboldan çok başka işlerle uğraştı sahada.Ama başardılar diyelim sonucu aldıklarına göre.
Tavşanlı Linyitspor için yazabileceğimiz çok şey var.Ve aslında yazmakta aklımızdan geçiyor.Teknik heyet seçimini de yazacağız,kamp döneminden son maça geçen günlerimizin hikayesini de yavaş yavaş.
